Het enigma Areopa en zijn controversiële oprichter/directeur Ludo Pyis

(HRM News 59, 15/6/2001)

Het huidige Areopa is in 1989 opgezet door Ludo Pyis, lang voor het roemloze einde en faillissement van zijn vorige geesteskind Atlas Consult in 1992. De informatie (die op een eerdere versie van de website van Areopa stond) dat Areopa in 1992 is opgericht, is dus fout. Maar onjuiste informatie verspreiden is, zoals verder zal blijken, zowat een tweede natuur van Ludo Pyis.

Maar laten we beginnen bij het begin, bij het toenmalige Atlas Consult. In 1989 houdt de organisatiepsycholoog (VUB) Pyis het voor bekeken als kwaliteitsmanager bij Hewlett-Packard en zet Atlas Organisational Development Consult op, kortweg Atlas OD Consult of nog korter Atlas Consult. Net na zijn studies had hij ook al een vennootschap gesticht, weliswaar onder de vorm van een vzw: De Stap. De Stap verzorgde pre-pensioneringstrainingen, een materie die Pyis niet onbekend was aangezien zijn licentiaatsthesis over het onderwerp handelde. De Stap zal later als vehikel dienen om het immoproject Hof van Villers in Mechelen te lanceren. De bouw van het seniorentehuis Hof van Villers (op 500 meter van de Mechelse Grote Markt) zou  nadien in de problemen komen wegens een schuldenlast van meer dan 120 miljoen frank. Als gevolg hiervan stelde de Mechelse Handelsrechtbank de vzw De Stap (maar ook de vzw Hof van Villers waarachter eveneens Ludo Pyis school) in vereffening en ontbond ze van rechtswegen.
Het Hof van Villers werd weinig later overgenomen door enkele personeelsleden en Ludo Pyis had er van dan af aan niets meer mee te maken.

Ludo Pyis heeft iets met vzw’s. Met de regelmaat van een klok zet(te) hij ze op en gebruik(te) ze bij diverse van zijn zakelijke activiteiten. Een van de vele konijnen die hij zo uit zijn hoed toverde is de vzw Levensschool. In juni 1998 veroordeelde de correctionele rechtbank van Mechelen de toen 41-jarige Ludo Pyis tot zeven maanden cel met uitstel en een boete van 80.000 frank voor valsheid in geschriften voor handelingen die hij pleegde in het kader van zijn mandaat binnen die vzw. Een uitspaak waartegen beroep is aangetekend, maar dat nog steeds in behandeling is.

Samen met vier vennoten (Peter Beerten, Peter Massart, Elso Bronsema en Jan van den Broek) zal Ludo Pyis Atlas Consult binnen de kortste keren uitbouwen tot een ware succes-story. Twee jaar na zijn oprichting telde Atlas Consult een vijftigtal medewerkers, een volle Amerikaanse dochter (Atlas O.D. Consult Inc USA) en  kantoren in Scandinavië, Zuid Europa, Zwitserland, de toenmalige Bondsrepubliek en Bulgarije. In 1989 boekt de groep Atlas Consult een omzet van 250 miljoen frank.  Maar stilaan begon het succesverhaal allures te krijgen van een horror story. Atlas Consult begaf zich op het pad van de diversificatie en zette allerlei projecten en activiteiten op die nog weinig te maken had met de oorspronkelijke dienstverlening inzake kwaliteitszorg.  Immo, trading,… you name it  en Atlas deed het. Architect van die spin off’s en nevenactiviteiten was, volgens zijn toenmalige zakenpartners naderhand in Trends, Ludo Pyis. Hem werd ‘megalomanie’, ‘ongeoorloofde belangenvermenging’ en ‘eigengereidheid’ verweten. Die ex-collega’s spanden later stuk voor stuk rechtszaken aan tegen Pyis. Het juridisch aan de stok krijgen met voormalige zakenpartners is nog zo’n constante bij Ludo Pyis

Eind 1990 torste Atlas Consult een schuld van 34 miljoen frank. Toenmalig Atlas-directeur Luc Temmerman, momenteel commercieel directeur bij Telenet, had echter een oplossing voor de precaire financiële situatie waarin het bedrijf verkeerde. Hij wist het toenmalige NCMV (het huidige Unizo) over te halen tot een participatie via een intekening op een kapitaalsverhoging. En zo kwamen o.a. de NCMV-bestuurders Chris Temmerman, broer van Luc, en de toen nog relatief onbekende Kris Peeters, de huidige Unizo-voorzitter, in de raad van bestuur van Atlas Consult te zitten. Maar de intrede van het NCMV betekende ook de (gedwongen) exit van grondlegger Ludo Pyis.. Zonder gouden handdruk en met een pak schulden, volgens Trends van destijds. Uiteindelijk was het bedrijf dan toch genoopt de boeken neer te leggen, de financiële injectie van het NCMV kon niet baten. Later zou Pyis aan Industrie Magazine verklaren dat het faillissement van Atlas Consult  hem 40 miljoen frank heeft gekost.

Areopa-consultants, de echte dan,  niet diegene die zonder enige reden en zelfs zonder hun medeweten op de lijst van medewerkers gedropt worden om indruk te maken (zie verder),  werken op zelfstandige basis en normaal gezien exclusief voor Areopa. Naast het adviseren van hun meestal zelf gemaakte klanten dienen ze ook actief naar klanten en opdrachten te zoeken, te prospecteren. De consultants betalen bij hun ‘indienstreding’ een soort waarborg van 500.000 frank. Deze som geldt ook als een voorschot op de investeringskosten (o.a. voor opleiding) van Areopa met betrekking tot de nieuwe medewerker. Later, als de overeengekomen omzet is behaald, wordt dat voorschot in principe terugbetaald. Areopa factureert de prestaties van haar consultants aan de opdrachtgever en behoudt een gedeelte (25 tot 35 %) van de gefactureerde fee. Het saldo komt toe aan de consultant. In 1995 brak er een crisis uit binnen Areopa. Ruzies tussen de toenmalige vennoten/zaakvoerders, ontevredenheid van de consultants over de begeleiding en het niet nakomen van financiële afspraken, financiële problemen van het bedrijf en de onduidelijkheid omtrent diens verdere bestaan van de onderneming waren hier debet aan. De situatie escaleert in die mate dat op verzoek van bepaalde consultants een externe partij (De Coster & Co) ingeschakeld werd om het bedrijf door te lichten. Dat doorlichtingsverslag, document dat in het bezit is van HRM News, is tamelijk ontluisterend voor het Areopa-management, niet in het minst op financieel en boekhoudkundig vlak, en voor de persoon van Ludo Pyis. Resultaat van dit alles: vennoot Luc Van Leemput verlaat het bedrijf en start eveneens een juridische procedure tegen zijn voormalige kompaan Ludo Pyis.

In 1990 zetten Ludo Pyis en Jan Bommerez de NV Tom Peeters Group Benelux op, afgekort tot TPG Benelux. Bommerez is de toenmalige topman van de opleidingsbedrijven U-Man en Management Efficiency. In 1992 werden beide bedrijven en Bommerez voor het eerst (in 1997 opnieuw) door Trends in opspraak gebracht en aangewezen als dekmantel respectievelijk spilfiguur van Scientology in ons land (zie terzake HRM News 3, 40 en 52). Onder de naam Aeropa Exellence Center (AEC) organiseerde TGP seminars en congressen, o.m. het spraakmakende congres met reengineering-goeroe Michael Hammer (in het Brusselse congrespaleis). Ondanks de talrijke opkomst (zowat 1500 inschrijvingen) scheurde AEC zijn broek aan het Hammer-event. De 6,5 miljoen frank inkomsten volstonden niet om de kosten te betalen. Tegenwoordig zijn Ludo Pyis en Jan Bommerez niet meer on speaking terms. Erger: ze praten enkel nog via hun advocaten en op de rechtbank met elkaar. Jan Bommerez is sinds een aantal jaren vooral in Nederland en de VS professioneel actief. De laatst beschikbare financiële gegevens over Areopa België (ebvba) hebben betrekking op 1999. Dat jaar bedroeg het balanstotaal 26 miljoen frank en werd er 146.000 frank verlies gemaakt. Die omzet is erg weinig in vergelijking met het aantal consultants (zelf al waren er toen merkelijk minder dan tegenwoordig). De verklaring voor dit vreemde fenomeen staat te lezen in het audit-rapport van De Coster & Co) : van het aantal zogezegde consultants (zie verder) is er maar een beperkt aantal dat daadwerkelijk factureert. In 1995, het jaar waarop het audit-rapport betrekking heeft, factureerden slechts 8 van de 15 consultants die ogenschijnlijk aan het bedrijf verbonden waren. M.a w. telde Areaopa geen 15 maar in werkelijkheid 8 consultants. Tot op vandaag wordt deze praktijk verdergezet.

Areopa stelt een zogenaamde virtuele en Shamrock-organisatie (een begrip dat afkomstig is van management-denker Charles Handy) te zijn. Dat wordt dan wel erg letterlijk opgevat want men deinst er niet voor terug om ten onrechte om niet enkel medewerkers maar ook  (technologische) partnerships te claimen. In het verleden deed men dat ook met klanten of pakte met uit met namen van bedrijven die echter helemaal niet te spreken zijn over de dienstverlening van Areopa (b.v. Henkel, Mercedes-Eurotrucks en Olivetti). De laatste tijd is Areopa wat dat betreft iets voorzichtiger of althans iets discreter, want het publiceert geen namen meer van opdrachtgevers. Bert Van Driel is iemand die ten onrechte en zonder zijn medeweten (tot HRM News hem er op attendeerde) als consultant bij Areopa wordt voorgesteld. Al minstens sinds 1999 (o.a. op de oude versie van de Areopa-website). In de HRM-markt is Van Driel gekend als oprichter en zaakvoerder van trainingsbureau Efficiency Associates (Cedeo en Q*For-gecertificeerd).

Van de zelfde slag bedrieglijke praktijken is de voorstelling (op o.a. zijn website) van SAP als technologiepartner. SAP is even formeel als Bert Van Driel: met Areopa is er geen enkele officiële zakelijke verbintenis. Areopa is in geen geval door SAP erkend als ‘authorised’ partner Dergelijke handelswijze is natuurlijk niet echt verwonderlijk voor iemand, in casu Ludo Pyis, die eerder is veroordeeld (zie hoger) omdat hij een zakenpartner zonder diens medeweten had aangesteld als bestuurder van een van zijn vzw’s (Levensschool)