HRM bij HP en Picanol: schuldig verzuim

De CEO's van Picanol en HP zijn opgestapt. De hoogste bomen vangen nu eenmaal de meeste wind. Maar dat ontslag is vooral een symbolisch offer. Want natuurlijk hebben meerdere topmanagers uit beide bedrijven boter op het hoofd. Gedurende jaren zagen ze de strategische strapatsen en de excessieve en niet op reële prestaties en verdiensten gebaseerde vergoeding van hun CEO's en bestuurders (bij Picanol onder andere Patrick Steverlynck) door de vingers. Het waren vooral de minderheidsaandeelhouders die terecht die de kat de bel aanbonden en de rol van klokkenluider speelden. Wanneer zal HR eens die taak op zich nemen en stellen dat 'trop te veel is'?

Gedurende meerdere jaren gingen de CEO's van Picanol en HP met een exorbitant loonpakket naar huis. Jan Coene streek 22 miljoen euro op over drie jaar of zowat één vierde van de winst van het bedrijf. Daarvan moet hij nu 7 miljoen terugbetalen. Zelfs tijdens de maanden na zijn oneervol ontslag steek de gevallen bedrijfsleider nog indecente vergoedingen voor advies op zak: in oktober en november 83.000 euro per maand, terwijl zittend CEO ad-interim Van Nevel zich moest tevreden stellen met ‘slechts’ 40.000 euro. Carly Fiorina, de ex-baas van Hewlett-Panckard, kreeg voor het onheil dat ze bij het IT-bedrijf aanrichtte, een ontslagpremie op van 16,5 miljoen euro. De jaren dat ze het bedrijf naar het debacle voerde, ging ze ook al met een indecent salaris naar huis: het laatste jaar bedroeg haar totale vergoedingspakket 7, 2 miljoen dollar (loon van 1 miljoen, bonus van 2,9 miljoen en andere inkomsten voor 3,3 miljoen). En dit terwijl de waarde van het bedrijf tijdens de jaren van haar bewind daalde en de fusie met Compaq - waarvan Carly Fiorina het symbool en een hevige voorstander was - een fiasco werd. Bij Picanol waren de aanvankelijke omzetstijgingen eerder het gevolg van de gunstige conjunctuur dan van strategisch verstandige beslissingen van de CEO en de raad van bestuur. Die nieuwe koers die Coene uittekende en die zijn raad van bestuur goedkeurde, hield een diversificatie naar diensten in. Zijn tijdelijke en inmiddels vervangen opvolger Luc van Nevel heeft ondertussen die beslissing openlijk bekritiseerd. Het laatste jaar van het bewind van de schaamteloze graaier Jan Coene ging de omzet van het bedrijf er bovendien met 100 miljoen euro op achteruit.

En al die tijd sloot HR bij HP en Picanol zijn ogen voor en mond over de nefaste strategische beslissingen en de stuitende vergoedingen van de CEO. Men trok niet aan de alarmbel en ondernam geen actie. Dit is schuldig verzuim. In het geval van HP dweilde men zelfs met de hulp van een PR-bureau dat voor de gelegenheid onder de arm was genomen, de wereld en HR-congressen af om te vertellen hoe goed men wel bezig was. Slechts tijdens het laatste kwartaal van de vijf jaar dat 'the bitch' - zo luidde Carly Fiorina haar koosnaampje binnen het bedrijf - HP leidde, maakten alle divisies winst. De vrees van de tegenstanders van de fusie vreesden dat de winstgevende printerafdeling van HP de weinig rendabele PC-activiteiten van Compaq en HP zouden moeten subsidiëren, bleek terecht. Andermaal werd bewezen dat grote en vooral egogedreven overnames veeleer aandeelhouderswaarde vernietigen dan creëren. Terwijl gemiddeld slechts 30 procent van de fusies lukken, ligt dat slaagpercentage in de IT-sector nog lager. Daar wist Compaq, dat voorheen Tandem en Digital overnam, alles van, want ook deze acquisities waren weinig succesvol.

En nu heeft een of anders verlichte geest (op de HR-afdeling?) van Picanol bedacht dat het vertrouwen van de medewerkers kan worden hersteld door hun een cadeautje ter waarde van 1 miljoen euro te geven: een premie van 3 bijkomende vakantiedagen of 1,5 dag extra vakantie met een bruto premie van 250 euro voor de arbeiders; de bedienden krijgen 1,5 dag vakantie en een netto premie van 250 euro in de groepsverzekering. Ik vrees dat er veel meer en alles behalve geld nodig is om het geschonden vertrouwen te herstellen. Benieuwd of en hoe de nieuwe CEO Chris De Wulf, ooit HR-directeur bij Volvo Cars in Gent, deze titanenklus tot een goed eind zal brengen.

In het artikel Beloning onder vuur verbazen de auteurs, consultants van PricewaterhouseCoopers (Nederland) zich over het feit dat HRM-ers, desondanks hun deskundigheid op beloningsvlak, meestal niets te zeggen hebben inzake topbeloningen in het algemeen en die van de CEO in het bijzonder. Meestal is dat een zaak van (niet zelden geheime) afspraken met de raad van bestuur, het remuneratiecomité en/of de bestuursvoorzitter. Wat ze terecht betreuren. In hun lezenswaardig artikel maken ze tal van suggesties voor een meer actieve en doortastende betrokkenheid van HR-porfessionals, zeker van HR-directors, in deze materie. Zelf actief de media opzoeken, opiniestukken er over schrijven is een van hun aanbevelingen.

Benieuwd of de HR-director van Picanol eindelijk zal ingaan op ons verzoek om een artikel over het onderwerp 'bezoldiging van topmanagers en HRM' te schrijven. Tot hiertoe hield hij de boot af met het argument te (moeten) wachten tot na het verschijnen van de exit audit van PricewaterhouseCoopers (PwC). Dat is nu volledig ingediend. Ik stel voor dat hij puntsgewijs ingaat op de aanbevelingen die de PwC-consultants maakten in hun artikel dat op HRM Net werd gepubliceerd en ze toetst op hun wenselijkheid en haalbaarheid.

6/3/2005 door Marc Ernst

HRM-weblog van Marc Ernst

 
'Echt nieuws is informatie die iemand niét gepubliceerd wil zien'
(Christian Van Thillo, CEO De Persgroep)


'Het is tijd om te bepalen waar het allemaal op staat'
(Bram Vermeulen & Freek de Jonge)


'Schop de mensen, tot ze een geweten krijgen.' 'Wat heeft het alles voor zin?' (L.P. Boon)

'Anger is a gift' (Zack de la Rocha/Rage Against The Machine)

op hrmblogs.net
www (via google)

Blogs uit mijn 'vroeger leven'

Archief van blogs die ik eerder op hrm.net publiceerde