Verkiezing HR-manager van het jaar: de wereld wil bedrogen worden

Wie dacht dat de heisa en controverse vorig jaar over de nominatie en verkiezing van Marcel Van Aken als HR-manager van het jaar de organisator (en de jury!) van het event zou aanzetten tot meer serieux is er aan voor de moeite. Het tegendeel is waar: de laatste editie vond de organisator - Pierre Jacobs (Rhesus) - het zelf niet meer nodig om een minimum aan transparantie aan de dag te leggen. In tegenstelling tot de vorige edities werd ditmaal achteraf niet gecommuniceerd over het aantal deelnemers aan de stemming, het aantal geldige stemmen en de score van de genomineerden. De juryleden, de vakpers en de hele HR-gemeenschap zijn terzake tot op vandaag onwetend (gehouden). Hierdoor verliest de verkiezing en haar winnaar, de HR-manager van het jaar, zijn laatste greintje credibiliteit en legitimiteit dat hen nog restte.

Voor zover het nog nodig was degradeert Pierre Jacobs zich door deze handelswijze tot het niveau van organisator van een ordinaire pensenkermis, Karaoke-wedstrijd of miss-verkiezing. Tot de Eddy Wally van de HR-wereld. En de jury die stond er bij en keer er naar. Een beschamend spektakel, een kaakslag en blaam voor de hele Belgische HR-gemeenschap. En voor de sponsors van het event (Arinso, Gallilei, Jobat, Claeys & Engels, Manpower, Mallieux, logicaCMG, Robert Walters, StepStone, The Future Alliance).

Maar het kan anders. Om te beginnen met samenstelling van de longlist, nadien schortlist. En met de werkzaamheden van de jury. Met de aanstelling dus van de genomineerden. Ten lande komt die lijst op hoogst bedenkelijke en alleszins niet transparante en objectieve wijze tot stand. Niemand weet hoe, laat staan op welke basis de lijst van genomineerde wordt samengesteld.

In Nederland worden kandidaten op brede schaal uitgenodigd om een dossier in te dienen. Wat in dat dossier gevraagd wordt, dient te staan, en wat dus de beoordelingscriteria van de jury zijn, is er bekend want staat online op zowel de website van HR-vakblad PW/Intermediar als van organisator Berenschot (klik hier voor de vragenlijst).

In eigen land is er geen enkele redactie van een HR-vakblad behalve die van het Fransalige RH Tribune, die de verkiezing van de HR-manager van het jaar ernstig neemt. In tegendeel, de kritiek is legio. Zo wist HRUpdate, het e-zine van HRMagazine in zijn artikel over de uitslag venijnig te melden dat uit diverse bronnen blijkt dat het met de werknemerstevredenheid van winnaar Fortis pover gesteld is. "Maar blijkbaar is dat geen criterium bij de keuze voor de HR-manager van het Jaar", voegde men er vilein aan toe. Ook Jobat stelde zich dit jaar terughoudender op dan voorheen. Zo maakte het geen uitgebreide portretten van de genomineerden (en onthield zich van de traditionele promotionele ondersteuning) maar beperkte zich tot een artikel van de winnaar na de verkiezing. Jobat en HRMagazine zijn nochtans sponsors van het evenement.

Ook de manier waarop men tot de winnaar komt is bij onze Noorderburen stukken ernstiger. Een vakkundige jury gaat er over de dossiers en bezoekt, in een tweede fase, de bedrijven uit de shortlist. Die jury motiveert tevens zijn beslissingen. Geen verkiezing, niks populariteitspoll dus. Maar wel een ernstige, diepgaande, transparante, objectieve beoordeling en afweging van de kandidaten door een jury van deskundigen. In tegenstelling tot bij ons worden er trouwens ook geen individuen maar bedrijven bekroond. Het opzet heet niet voor niets 'P&O Proffie' en niet verkiezing van de HR-manager van het jaar. Door die naam maakt men ook duidelijk dat het de initiatiefnemers te doen is om aanwijsbare en meetbare resultaten en effectiviteit. 'Proffie' bevat immers een duidelijke verwijzing en knipoog naar de moeder aller effectiviteitsprijzen: de jaarlijkse 'Effie-award' van de reclamewereld.

We kunnen er enkel maar van dromen dat ten lande ooit een halt wordt toegeroepen aan de reeds 17 jaar durende schrijnende en hilarische aanpak van de belangrijkste HR-prijs. Na de beschamende laatste editie - let wel: qua aanpak, ik heb het niet over de merites van de genomineerden of de winnaar - is het u echt wel hoog tijd om het roer drastisch om te gooien. Maar ik heb er mijn twijfels over of dit zal gebeuren. Immers: mundus vult decipi (de wereld wil bedrogen worden).

Zoals reeds vermeld, werd Michel Deboeck van Fortis verkozen tot HR-manager van het jaar. Hij won de wedstrijd van Astrid De Lathauwer (Belgacom), Tony Jossa (Telenet) en André Leclercq (Arcelor).

Meer info over mijn en anderen hun inhoudelijke opmerkingen op (de aanpak van) de verkiezing van de HR-manager van het jaar en de chronologie van mijn streven over de jaren heen tot uprgading van het gebeuren:

- Namen noemen en eitjes pellen in verband met de verkiezing van de HR-manager van het jaar
- Nieuwe en wellicht fatale kritiek op verkiezing HR-manager van het jaar. J'accuse….
- Bedenkingen bij het jaarlijkse HR-feest der ijdelheid
- Petitie HRM.net & reacties er op

24/4/2006 door Marc Ernst

HRM-weblog van Marc Ernst

 
'Echt nieuws is informatie die iemand niét gepubliceerd wil zien'
(Christian Van Thillo, CEO De Persgroep)


'Het is tijd om te bepalen waar het allemaal op staat'
(Bram Vermeulen & Freek de Jonge)


'Schop de mensen, tot ze een geweten krijgen.' 'Wat heeft het alles voor zin?' (L.P. Boon)

'Anger is a gift' (Zack de la Rocha/Rage Against The Machine)

op hrmblogs.net
www (via google)

Blogs uit mijn 'vroeger leven'

Archief van blogs die ik eerder op hrm.net publiceerde