Namen noemen en eitjes pellen in verband met de verkiezing van de HR-manager van het jaar

De genomineerden voor de verkiezing van de volgende HR-manager van het jaar zijn bekend. Waarom precies Michel Deboeck (General Manager Human Resources bij Fortis), Astrid De Lathauwer (Chief Human Resources Officer bij Belgacom), Tony Jossa (Senior Vice-President Human Resources and Organization bij Telenet) en André Leclercq (DRH Arcelor) genomineerd werden en wat de beoordelingscriteria waren, dat behoort andermaal tot de geheimen van de jury. En daar heb ik het knap lastig mee. Want zo’n gebrek aan transparantie en legitimatie is niet meer van deze tijd. Begrijp me niet verkeer, ik twijfel niet aan de capaciteiten en kwaliteiten van de huidige kandidaten. Stuk voor stuk zijn het HR-professionals van erg hoog niveau, met een indrukwekkende track of record. De jury heeft duidelijk geen risico willen nemen na de flater van vorig jaar, toen de verkiezing van Marcel van Aken voor de nodige heisa en controverse heeft gezorgd. Om te beginnen in de feestzaal de avond van de night, en nadien op recepties en in de vakpers - vooral hrm.net en RH Tribune. De jury heeft geen risico willen nemen en heeft op veilig gespeeld door kandidaten te selecteren met een erg sterk curriculum. HRM’ers die ‘boven elke verdenking staan’.

Nevengedachte: zou het toeval zijn dat de onderneming van drie van de vier laureate, de Nederlandstaligen onder hen, Corporate lid is van HRM Net (dus betalend gebruiker is van de informatie en diensten van de website hrm.net). Klinkt verdacht en misschien zelfs verwaand als ik het stel maar ik denk niet dat dit toevallig is. Een oorzakelijk verband is er natuurlijk niet, maar het ene heeft volgens mij wel iets met het andere te maken. Bedrijven/organisaties die het ernstig menen met hun medewerkers en dus met hun personeelsbeleid, investeren ook in de vakpers - zijn er op geabonneerd/lezen ze (aandachtig). Heb voor de lol eens nagekeken hoe dat zit voor de kandidaten van de voorbije drie jaar en wat blijkt: in ruim 80% procent van de gevallen is hun organisatie/bedrijf ook Corporate member. Echt verbazend is dat niet, want academische research (van Terpstra & Rozell) toont aan dat bedrijven/organisaties waarvan de HR-professionals actief de vakpers en vooral de academische onderzoeksliteratuur lezen, hogere financiële prestaties laten optekenen. En wie anders dan hrm.net verstrekt (zo veel) vakinformatie van wetenschappelijke signatuur (zie de subrubriek 'Scientific Knowledge' - direct link www.hrm.net/science- in de rubriek Topics)? Naar verluidt is er ook een correlatie tussen in de vakpers komen (uiteraard met foto), liefst de cover halen, en kans maken om genomineerd te worden. Maar dat heb ik niet gecontroleerd, enkel van 'van horen zeggen. Het zou me echter niet verbazen moest het kloppen.

Ik zal hier niet nog eens al mijn kritische kanttekeningen en bezwaren bij het initiatief uit de doeken doen. Wat baten kaas en bril... De mensheid wil toch bedrogen worden, nietwaar. Wie mijn argumenten - die trouwens door nogal wat HR-professionals en HR-vakjournalisten gedeeld worden - er nog eens op wil nalezen, kan dat hier doen.

Als je mee wilt spelen met de pop poll, ga je gang: je kan je stem uitbrengen op www.hrm-night.be. Wie aanwezig wenst te zijn op de HR-night, de jaarlijkse hoogmis van de HR-wereld (ooit door mij het jaarlijkse HR-feest van de ijdelheid genoemd), kan zich aanmelden bij de organisator. Ik ga er al jaren niet meer naartoe. Het bespaart me de huur van een smoking, een middelmatige maaltijd, doorgaans inspiratieloze, slecht gebrachte en amper verstaanbare presentaties, en nog tal van andere ongemakken.

Ik zou graag vernemen wie dit jaar heeft bedankt voor de eer om genomineerd te worden, wie deze keer heeft verkozen om deze kelk aan zich voorbij te laten gaan. Twee jaar geleden paste de HR-director van een groot farmabedrijf voor de 'uitnodiging'. En vorig jaar trok Jan van Hootegem (Vandemoortele) zich terug nadat hij in eerste instantie toegezegd had om kandidaat te zijn. In het verleden waren er ongetwijfeld nog HR-professionals die niet wensten in te gaan op het verzoek van de organisator om zich kandidaat te stellen – je mag me altijd tippen als je weet hebt van zo iemand, of je melden als je zelf al in dat geval was. Ik herinner me ook een editie dat de organisator een genomineerde eigenhandig afvoerde - zonder de jury daarin te kennen - nadat haar naam al gecommuniceerd was, omdat - en hier lopen de versies uiteen - ze het ongeluk had om onverwachts ontslagen te worden dan wel omdat de organisator plots (zeg maar vrij laat) ontdekte dat haar kandidatuur nogal licht woog. De kans dat dergelijke incidenten zich nog eens herhalen, is klein. De jury, maar vooral de organisator hebben ondertussen hun lesje geleerd en peilen sindsdien ongetwijfeld extra naar de kwaliteit, motivatie en standvastigheid van de kandidaten. En naar hun consensusgehalte. De uitschuiver van vorig jaar en van 2002 (Carine Lomba, toen werkzaam bij Beiersdorf en nu bij Spadel) niet te na gesproken dan.

Een ietwat vileine, maar daarom niet onterechte slotbedenking: wat mij betreft gaat de prijs voor de intellectuele soepelheid met betrekking tot deze verkiezing - al zullen sommigen deze eigenschap huichelachtigheid noemen - naar Christian Dirickx, HR-director van IBM. Drie jaar geleden zei hij nog de kritieken van HRM Net op het initiatief, zoals geformuleerd in onze toenmalige 'Open brief’, te delen, al was hij het niet eens met de manier waarop we actie voerden, namelijk via een open brief en petitie. Vorig jaar was de man zelf kandidaat, terwijl aan de aanpak van het opzet niets fundamenteel was veranderd. En ik die dacht dat enkel de politieke wereld - een milieu dat de heer Dirickx niet onbekend is trouwens - weinig last had van overdreven veel standvastigheid. Maar het opportunisme werd slechts met mate geapprecieerd door zijn collega's: Dirickx kreeg maar 33 stemmen achter zijn naam.

Dat eitjes pellen en namen noemen in de titel moet u niet letterlijk nemen. Deze weblog/column is geen afrekening. Het aantal namen die genoemd worden is vrij beperkt, doorgaans is het tegendeel het geval: verhul ik identiteiten, schrijf er omzwachteld over, speel de bal niet de man. De titel is behalve een aandachtstrekker en stijlmiddel (de lezer zal op basis van de titel wellicht vermoeden dat dit stukje met vitriool geschreven is - wat niet het geval is ) ook en hommage aan de rubriek 'EItjes pellen' van wijlen Johan Anthierens in het reclamevakblad Pub. Ik zie het in een HR-vakblad nog niet gebeuren dat een even dwarse en vrije geest als Anthierens een (controversieel) podium krijgt om lezers en adverteerders tegen de haren te strijken of erger (in de gordijnen jagen bijvoorbeeld), maar daar gaat het nu niet om. In deze tijden van eenheidsdenken (la pensée unique), conformisme en angst om tegen de stoom in te gaan, lijkt het me geen slecht idee om de figuur (en het denken en 'leven)' van de dandy-libertariër Anthieren levend te houden. Het in 2003 verschenen 'Leve mij' en het in 2005 uitgegeven 'Ooggetuige', bloemlezingen uit zijn indrukwekkende nalatenschap aan eigengereide en vooral puik geformuleerde teksten/gedachten, behoren tot het beste wat ik de voorbije twee jaar gelezen heb. Peter Vandermeersch van De Standaard

30/1/2006 door Marc Ernst

HRM-weblog van Marc Ernst

 
'Echt nieuws is informatie die iemand niét gepubliceerd wil zien'
(Christian Van Thillo, CEO De Persgroep)


'Het is tijd om te bepalen waar het allemaal op staat'
(Bram Vermeulen & Freek de Jonge)


'Schop de mensen, tot ze een geweten krijgen.' 'Wat heeft het alles voor zin?' (L.P. Boon)

'Anger is a gift' (Zack de la Rocha/Rage Against The Machine)

op hrmblogs.net
www (via google)

Blogs uit mijn 'vroeger leven'

Archief van blogs die ik eerder op hrm.net publiceerde