Ook Luc Hanssens (Egon Zehnder) en Johan Vandendriessche (KPMG) tekenden Warande-manifest

Twee weken geleden pakte de zogenaamde Warande-denktank uit met een manifest waarin op basis van een economische analyse de splitsing van België wordt voorgesteld. In het document wordt gepleit voor een zelfstandig Vlaanderen buiten het Belgische staatsverband, voor een Belgische boedelscheiding dus. Herman De Bode, topman van McKinsey, is een van de ondertekenaars van het manifest en lid van de kerngroep die meewerkte aan de redactie van de tekst. Sommige klanten (volgens Trends onder meer UCB-topman Jacobs) maar ook medewerkers van het vermaarde adviesbureau en misschien zelf De Bode zijn Amerikaanse bazen bleken de standpunten en vooral de publieke betrokkenheid bij het Warande-manifest van de Belgische topman niet op prijs te stellen. Zijn positie werd onhoudbaar en hij diende zijn ontslag in. De Bode blijft echter aan McKinsy verbonden als consultant én partner, maar is niet langer hoofd van het Belgische kantoor. Minder gekend en vooralsnog zonder gevolgen is dat ook Luc Hanssens (partner bij Egon Zehnder International) en Johan Vandendriessche (managing partner KPMG Belastingsconsulenten) het Warande-manifest ondertekenden.

Ondanks de claim van pure zakelijkheid heeft het manifest een onmiskenbare ideologische dimensie, misschien zelf basis. Het bevat corporatistische/solidaristische elementen - de denkbeelden van Joris Van Severen van het vooroorlogse Verdinaso en van de Nouvelle Droite-beweging zijn niet ver af -, een vleugje romantisch regionalisme en een scheut anachronistisch nationalisme. Maar de initiatiefnemers (zoals De Bode) of ondertekenaars van het Manifest hebben het recht op hun opinie, zelf al deel ik ze niet. Om het met de woorden van Voltaire te zeggen: al ben ik het grondig met ze oneens, ik zal er voor vechten dat ze hun ideeën kunnen uiten.

Daarom betreur ik dat De Bode toegegeven heeft aan 'de druk', de handdoek in de ring geworpen heeft. Ofwel is De Bode een ongelooflijke slapjanus, heeft hij geen ballen aan zijn lijf, en mist hij le courage de ces opinions. Ofwel heeft hij de mogelijke reactie op zijn démarche onderschat of niet ingecalculeerd - wat oliedom zou zijn en onverklaarbaar voor iemand van McKinsey (die doorgaans juist om zijn intelligentie is gekend en er op geselecteerd werd). Zijn reactie is wat mij betreft even zorgwekkend, even beangstigend, als de die van de lieden die aanstoot namen aan zijn opinie en publieke stellingname.

Dit neemt niet weg dat ik de meeste, niet allemaal, van de ondertekenaars van Warande-manifest beschouw als het exponent (en wellicht ook de laatste stuiptrekking) van het oubollige, eigenlijk retrograde, reactionaire en enggeestige Vlaanderen. Een Vlaanderen dat het mijne niet is, waar ik voor bedank (meer nog: van baal). Het Vlaanderen waarvan de bekommernis en de horizont niet verder reikt dan de bottom line van de volgende balans. Ze zijn de flamingantistische evenknie van de Belgique de papa. Jacques Brel (mijn kandidaat voor 'De grootste Belg') maakte een lied over dat soort lui: les bourgeois. Al zijn er ook wel een paar regels uit 'les F' (Les Flamingands) die van toepassing zijn op bepaalde initiatiefnemers en ondertekenaars van het Warande-manifest.

Het Vlaanderen, en het maatschappelijk project, waar ik meer sympathie voor heb, is dat wat beoogd en omschreven werd in het politieke manifest 'Het Sjienjaal' uit 1996. Die oproep werd gelanceerd door de onlangs overleden pluralistische/progressieve Vlaams-nationalist Maurits Coppieters en Norbert De Batselier, de voorzitter van het Vlaams parlement. Leuk weetje: 'Het Sjienjaal' werd destijds mede ondertekend door Herman Verwilst, Chief Operating Officer (COO) en deputy CEO van Fortis (en ook professor aan de Universiteit Gent) en binnen het executive commitee onder meer verantwoordelijk voor HRM. Michel De Boeck, Chief Human Resources, heeft immers geen zitting in het hoogste bestuurlijke orgaan van de Fortis-groep. Verwilst, tevens ex kabinetschef van Willy Claes en oud redactielid van het niet meer bestaande progressieve maandblad De Nieuwe Maand, heeft, voor zover bekend, destijds nooit problemen gehad met zijn steun aan Het Sjienaal (en wellicht vandaag nog steeds niet).

18/12/2005 door Marc Ernst

HRM-weblog van Marc Ernst

 
'Echt nieuws is informatie die iemand niét gepubliceerd wil zien'
(Christian Van Thillo, CEO De Persgroep)


'Het is tijd om te bepalen waar het allemaal op staat'
(Bram Vermeulen & Freek de Jonge)


'Schop de mensen, tot ze een geweten krijgen.' 'Wat heeft het alles voor zin?' (L.P. Boon)

'Anger is a gift' (Zack de la Rocha/Rage Against The Machine)

op hrmblogs.net
www (via google)

Blogs uit mijn 'vroeger leven'

Archief van blogs die ik eerder op hrm.net publiceerde