Bedenkingen bij het jaarlijkse HR-feest der ijdelheid

In verband met de verkiezing van de HR-manager van het jaar hebben HRM Net en meer in het bijzonder uw dienaar zich dit jaar bewust het zwijgen opgelegd tot na het event. Hiervoor waren meerdere redenen. We wilden de 'sereniteit' van de verkiezing niet aantasten en ook is het genoegzaam bekend dat HRM Net en ondergetekende geen grote voorstander van het initiatief zijn. Dat waren we vroeger niet en we zijn het nu nog altijd niet, ook niet na de bijsturing door de organisator na onze 'campagne' van 2003. De aangebrachte veranderingen zijn niet ingrijpend genoeg. Nog steeds is het opzet niet voldoende transparant en zijn er onvoldoende duidelijke regels die maximale objectiviteit garanderen. (Klik hier voor 'Debat verkiezing HR-manager van het jaar'). Nu de uitslag bekend is (Marcel Van Aken van Glaverbel is de winnaar - klik hier voor Inside-artikel: HR-manager van het Jaar Marcel Van Aken niet verantwoordelijk voor kaderbeleid Glaverbel België) voel ik me niet langer gebonden door dit zelf opgelegde mutisme.

Een eerste vaststelling bij de laatste editie is het lage aantal uitgebrachte stemmen: 761. Daarvan waren er slechts 544 geldig. Om geldig te stemmen moet men over een professioneel e-mailadres beschikken. Hotmail-, skynet- en yahoo-extensies tellen niet mee. Bovendien tellen maximaal tien stemmen per bedrijf mee. Vorig jaar namen nog 912 HR-professionals deel aan de verkiezing en waren er 751 valabele stemmen. Erg representatief kan deze stemming bezwaarlijk genoemd worden. Evenmin kunnen we stellen dat het event in het algemeen en de uitslag in het bijzonder in de HR-wereld over een breed draagvlak kan rekenen. Ons land telt zowat 6.000 ondernemingen met meer dan 50 medewerkers. Er bestaat een consensus bij de diverse spelers in het veld om het aantal HR-professionals (mensen die in bedrijven of als consultant exclusief of in hoofdzaak met HRM bezig zijn in België op maximaal 20.000 te schatten. Dit betekent dat niet eens vier procent van de HR-community gestemd heeft. Anders gesteld: 96 procent vindt dat de verkiezing van de HR-manager van het jaar onvoldoende belangrijk, relevant, ernstig en geloofwaardig is om eraan deel te nemen. Ter vergelijking: HRM Net organiseerde de voorbije weken de enquête ‘HRM in (spiegel)beeld’. Het invullen van de vragenlijst bestemd voor HR-professionals duurde ruim 20 minuten. Een stem uitbrengen voor de verkiezing duurt maximaal 1 minuut. Toch namen 1367 HRM-ers deel aan de survey. Dit is bijna dubbel zoveel als er kiezers waren voor de HR-manager van het jaar.

Een tweede vaststelling is de kleine groep van genomineerden: Marcel Van Aken (Glaverbel, die 266 stemmen kreeg), Katya Sokolsky (Accor, 147 stemmen), Luc Pirson (Compass Group, 98 stemmen) en Christian Dirkx (IBM, 33 stemmen). Vier genomineerden is het laagste aantal van de laatste jaren en wellicht het laagste sinds de start van het initiatief. Vorig jaar waren er nog vijf genomineerden, in 2002 zeven en in 2001 acht. Naar verluidt bevatte de longlist dit jaar niet minder dan twintig namen. Het zijn de sponsors en de juryleden die de longlist samen stellen. Enkel de jury beslist wie echt genomineerd wordt, maar dat gebeurt op basis van onduidelijke en achteraf niet gecommuniceerde criteria. Dit is een van mijn talrijke kritieken. Nog nooit kende de verkiezing zo veel weigeringen om genomineerd te worden en op de shortlist terecht te komen. Mijn besluit is dat de populariteit van de verkiezing blijft tanen, zowel bij de brede HR-gemeenschap als de HR-directeurs. In principe komen enkel de laatsten in aanmerking voor een nominatie, al wordt met dit criterium zeer elastisch en creatief omgesprongen (zie de nominatie van Van Aken). Bovendien gebeurt deze afwijking van het reglement zonder het minste woordje uitleg.

Ook is het nog nooit gebeurd dat twee genomineerden actief zijn bij een bedrijf dat tevens sponsor is van het event. Dat is het geval voor Katya Sokolsky en Luc Pirson. Daardoor ontstaat de indruk dat men een nominatie kan 'kopen'. Let wel: die perceptie is niet noodzakelijk conform met de feiten, maar men kan maar beter elke schijn van belangenvermenging structureel vermijden, onder andere door principieel kandidaten van sponsorende bedrijven niet in aanmerking te nemen voor nominatie.

Mijn belangrijkste bedenking is echter de volgende: waarom blijft de organisator (Pierre Jacobs/Rhesus) zo schromelijk in gebreke betreffende open en pro-actieve communicatie en transparantie? En hoe lang gaat de jury nog langer medeplichtig blijven aan dit verzuim? Zolang dat de nominatie niet duidelijk wordt toegelicht en gelegitimeerd (met welke indicatoren en maatstaven is er rekening gehouden, hoe en in welke mate scoorden de genomineerden beter dan de andere kandidaten op deze criteria,…) kan en zal ik niet anders dan deze verkiezing een farce te vinden. Dit is het jaarlijkse feest van de ijdelheid, de apologie van de gebakken lucht en het démasqué van een beroep dat eigenlijk beter verdient. Wie zei er ook weer ‘de wereld wil blijkbaar bedrogen worden’? Mij niet gelaten, maar ik pas daarvoor.

22/3/2005 door Marc Ernst

HRM-weblog van Marc Ernst

 
'Echt nieuws is informatie die iemand niét gepubliceerd wil zien'
(Christian Van Thillo, CEO De Persgroep)


'Het is tijd om te bepalen waar het allemaal op staat'
(Bram Vermeulen & Freek de Jonge)


'Schop de mensen, tot ze een geweten krijgen.' 'Wat heeft het alles voor zin?' (L.P. Boon)

'Anger is a gift' (Zack de la Rocha/Rage Against The Machine)

op hrmblogs.net
www (via google)

Blogs uit mijn 'vroeger leven'

Archief van blogs die ik eerder op hrm.net publiceerde