Vrouwen aan de top, ze krikken de resultaten op... maar ze zijn er niet echt in geïnteresseerd

De deelnemers (M/v) aan de conferentie van HR Square 'Vrouwen aan de top' (13 september) maar ook iedereen die de diversiteit binnen organisaties/ondernemingen, in de brede zin van het woord (gender, kleur, religie, seksuele geaardheid, ja zelfs karakter, temperament, competenties,…), genegen is, doet er goed aan om kennis te nemen van twee recente onderzoeken: dat van Martha Maznevski (IMD Lausanne) en Muriel Niederle (Stanford University) samen met Líse Vesterlund (Universiry of Pittsburg).

Maznevski onderzocht vijfhonderd topbedrijven op de aanwezigheid van vrouwelijke werknemers. De ondernemingen met een proportioneel bovenmodaal aantal vrouwen (in het algemeen en binnen de directie) deden het opvallend beter dan die waar de genderdiversiteit minder is. Eigenlijk is dat niet eens een zo verwonderlijke vaststelling. Uit tal van onderzoeken blijkt immers dat mannen vooral, zo niet uitsluitend, focussen op het resultaat. Vrouwen daarentegen hebben niet alleen oog voor de oplossing van een probleem, maar ook voor de gevolgen van de oplossing en menselijke aspecten die de realisatie van problemen in de weg staan. Anders gezegd: ze hebben meer aandacht voor de context en de processen (de wensen en verwachtingen van de diverse stakeholders en de intermenselijke contacten en communicatie) dan mannen. Voldoende vrouwen in de bedrijven, in het directiecomité, in projectgroepen: het is geen kwestie van een of ander (feministisch/ideologisch) stokpaardje berijden, maar van nuchtere zakelijkheid. Tal van ondernemingen hebben dit ondertussen al (lang) ingezien, en leggen zich in dat verband doelstellingen op (aantallen en tijdshorizonten). Wat iets anders is dan quota (en in elk geval 'neutraler' en dus minder weerstand oproept). Niet enkel Amerikaanse ondernemingen zoals IBM of HP hebben zo'n (ambitieuze) plannen om te 'vervrouwelijken', ook bijvoorbeeld onze eigenste Fortis heeft die.

Maar vrouwen aanzetten tot het nemen van meer managementverantwoordelijkheden (en daartoe de voorwaarden creëren) is nog geen garantie tot succes. De weg naar diversiteitmanagement is immers lang en het pad er naartoe lang en kronkelend. Want uit het recente onderzoek van Niederle en Vesterlund blijkt dat het belangrijkste verschil tussen mannen en vrouwen, ook op managementniveau, zit in hun zin voor competitie. Het zogenaamde glazen plafond is, volgens de onderzoekers, daarom niet zozeer het gevolg van de onwil van mannen om vrouwen kansen te geven en te stimuleren, maar simpelweg van het feit dat vrouwen minder geïnteresseerd zijn in topfuncties, feestelijk bedanken voor de rat race. Ze zouden met andere woorden van nature uit minder competitief ingesteld zijn dan mannen.

De twee wetenschappers komen tot hun, al bij al niet eens zo schokkende vaststelling door mannelijke en vrouwelijke managers te betalen om reeksen van vijf getallen uit het hoofd te laten optellen. Ze moesten op individuele basis zoveel mogelijk sommen maken binnen de vijf minuten en kregen daarvoor per correcte som een halve dollar. Nadien werden telkens vier personen in competitie gezet. De winnaar kreeg 2 dollar per juiste som, de verliezer niets. Vrouwen bleken in beide systemen evenveel te verdienen als mannen. Toen ze echter moesten kiezen tussen het eerste, individuele, systeem van geld verdienen en het tweede, de competitie, had de meerderheid van de vrouwen, ook de besten, geen zin in de rekenrace en de meerderheid van de mannen. Met interviews en verdere tests probeerden de professoren te achterhalen wat daar de redenen voor waren. De deelnemende mannen hadden in de eerste plaats een hoge dunk van zichzelf, vrouwen waren veel bescheidener. Maar dat was niet de hoofdreden waarom vrouwen niet in competitie gingen. Mannen en vrouwen bleken ande6 aan te kijken tegen het wedstrijdelement. Winnen was voor mannen belangrijk, voor vrouwen veel minder Zelf de meest intelligente vrouwen lieten heel wat geld liggen door niet deel te nemen aan de wedstrijd en de minst slimme mannen verloren slechts een beetje door wèl deel te nemen en te verliezen.

Beide onderzoeken zijn te downloaden op www.hrm.net/diversity.

5/9/2005 door Marc Ernst

HRM-weblog van Marc Ernst

 
'Echt nieuws is informatie die iemand niét gepubliceerd wil zien'
(Christian Van Thillo, CEO De Persgroep)


'Het is tijd om te bepalen waar het allemaal op staat'
(Bram Vermeulen & Freek de Jonge)


'Schop de mensen, tot ze een geweten krijgen.' 'Wat heeft het alles voor zin?' (L.P. Boon)

'Anger is a gift' (Zack de la Rocha/Rage Against The Machine)

op hrmblogs.net
www (via google)

Blogs uit mijn 'vroeger leven'

Archief van blogs die ik eerder op hrm.net publiceerde